Na Het Festival

We hebben bijna een half jaar aan één stuk gewerkt.
En dat half jaar is in drie dagen opgegeten. Drie dagen.
Ik kan je zeggen, konijn, dat gaat je niet in den oude kleren zitten.
We moeten nog zoveel leren als gezelschap.
En dat in een periode waarin we ook als individu onszelf weer eens moeten uitvinden.
We zitten of nog op school, of zijn net aan afgestudeerd.
We worstelen met onze positie binnen de groep, binnen dit vak, binnen Amsterdam/Nederland/de Wereld/Karel Kosmos.
blog
Nu er voorlopig niks concreets voor ons op de stoep huppelt,
waar gaan we ons nu op richten? Gaan we naar binnen of naar buiten?
En dan vraag ik me meteen af hoe hard ik eigenlijk m’n best doe.
Of het dapper is wat we doen, of juist vrijblijvend.
En waar leer je jezelf en je collegae het beste kennen?
In de kazerne of op het slagveld?
En waar ligt dat slagveld? Of die kazerne?
Zeg het dan, Maarten Metafoor. Zeg het!
Maar…we hebben ook fouten gemaakt.
Fouten die we de vorige keer niet hebben gemaakt.
Niet omdat we nu meer fouten maken,
maar omdat we toen niet in de positie waren om die fouten te maken.
En dat, konijn, is een vooruitgang. Dat kun je gerust zo zeggen.

Nu volgt er denk ik, in slow motion, een springplank periode.
We gaan of omhoog, of we glijden uit en gaan op ons bek.
Doodeng. Je zou wensen dat je al bekend en succesvol was en niet meer om geld hoefde te bedelen.
Maar het laatste wat moet gebeuren is dat je gaat wensen dat je in een tijd geboren was waarin elk veld vol bloemen stond die nog geplukt moesten worden
en iedereen alles durfde laten bestaan en tijd en geld nog geen enge Siamese tweeling waren.
We hebben te beginnen vanuit hoe de situatie is en van daaruit kunnen we hem veranderen.
Of is dat juist de dood van elk vooruitstrevend idee?
Vragen, geen echte antwoorden en zo weinig tijd, konijn.
Was het leuk? Ja het was leuk.
Was het zwaar? Ja het was zwaar.
Hoe nu verder? Gaan we het over hebben binnenkort.
Gaan er dingen veranderen? Altijd.

Maar je kunt in ieder geval stellen, na dit Gezond festival vol ziekte:
we zijn beter geworden.

Peter van Rooijen