De Kankerpersoonlijkheid

Beste mensen die dit lezen (gezond of ongezond),

Dit is dus een blog.
Er bestaan in deze tijd verscheidene blogs, van nog verscheidenere mensen.
Bloggen is een beroemd verschijnsel geworden.
Je kunt er andere mensen mee op de hoogte houden van de ontwikkelingen in je leven, al zijn ze nog zo klein, en daar maakt de mensheid maar wat graag gebruik van in deze tijd, en zo ook ik, en daarmee Circus Treurdier.
Zeker nu we een nieuwe website hebben.
En een busje.
Nu we chique aan het worden zijn.
Ik voel mij als een kind in een zelf geopende snoepwinkel.

Ik vond laatst op de zoekmachine google een blog van iemand die de ziekte “kanker” had gewonnen in de lotto van het leven.
Deze mevrouw brengt (ze leeft nog) eens in de zoveel tijd verslag uit van de nieuwste ontwikkelingen rond haar ziekte.
Ze wil haar strijd met zoveel mogelijk mensen delen.
En begrijpelijk ook, want het is ook ondragelijk als je een dergelijke gebeurtenis in je leven in je eentje moet dragen.
(Haar laatste blog is echter van 6 April 2009. Dit zal toch geen slecht teken zijn!?)

mycancerandme.blogspot.com, zo heet de site.
“mijn kanker & ik”, in het Nederlands vertaald, alsof het de beste vrienden zijn.
Misschien zijn ze dat ook.
“Niet vechten tegen de kanker, maar de kanker omarmen, als ware het een deel van jezelf”, is misschien wel haar motto geworden.
Misschien heeft ze zich gerealiseerd dat de kanker organisch uit haarzelf voortgekomen.
Uit haar karakter.
Heeft ze jarenlang dingen opgekropt, en zijn daardoor haar cellen gaan splitsen.
Nu heeft ze zich gerealiseerd dat dat inderdaad altijd zo is geweest.
Dat ze nooit voor zichzelf durfde te kiezen, maar altijd voor de ander ging.
Altijd de ander een plezier wilde doen, en zichzelf verwaarloosde, met dus alle gevolgen van dien.
Maar die tijd is nu voorbij.
Nu kropt ze niets meer op.
Nu uit ze zich, via een blog, en de hele wereld mag het lezen.
Iedereen mag haar emoties lezen.
Meeleven met haar bestaan.
En misschien helpt het haar.
Misschien geneest ze wel.
Ik hoop het zo.

Ik geloof niet in “de kankerpersoonlijkheid”.
Dat is een jaren-70 theorie die beweert dat kanker ontstaat door bepaalde karaktereigenschappen.
Zoals daar bijvoorbeeld zijn: “een gesloten persoonlijkheid”, “het opkroppen van emoties”, “het niet tonen van je gevoel”. Etcetera.
Jeroen Gunning vindt het racistisch om zo te denken.
En eigenlijk is dat het ook wel, maar niet alles wat racistisch is, is per se onwaar.
Misschien is het wel zo.
Bestaat er wel iets als een kankerpersoonlijkheid.
Het zou best kunnen.
Lichaam en ziel zullen toch op een bepaalde manier 1 zijn.
Maar ik weiger te geloven dat het waar is.
Het is TE grof om te beweren dat kanker door iemand zelf komt.
Dat het zijn eigen schuld is.
Dat hij er iets aan had kunnen doen, wanneer hij in de loop der jaren maar een ander karakter had ontwikkeld.
“Eigen schuld, dikke bult”

Ik moet mijn gedachten hierover nu stoppen, anders word ik gek.
Anders loop ik de komende dagen weer de hele dag door krampachtig niet aan kanker te denken, omdat ik doodsbang ben dat als ik alleen al aan het woord kanker denk, ik het dan ook zal krijgen.
Klop klop klop op ongelakt hout.
Ik houd erover op nu.
Gekte is immersook een hele ernstige ziekte, kan ik jullie uit betrouwbare bronnen vertellen.

Tracy, zo heet de blogster, sluit haar verhaal altijd af met een positieve gedachte, iets waar zij dankbaar voor zou kunnen zijn.
Een gedachte die haar door de rest van de week heen kan slepen.
Zo was zij op 26 Februari dankbaar voor het prachtige weer dat ze daar in Florida hadden, en op 24 Februari voor haar twee prachtige kinderen, die het licht van haar leven zijn.

Het is maandag 11 Mei, en precies 3 weken voor “Gezond met Circus Treurdier”.
Ik ben dankbaar voor het feit dat ik mij goed, positief en optimistisch voel,
dat ik al deze gevoelens wereldkundig kan maken via het internet, en dat sommige mensen dit nog lezen ook.
En ik ben ook dankbaar dat ik geen kanker heb.
Of een andere ziekte.
(voor zover ik weet).

Ik hoop jullie allen 2,3 en 4 Juni te zien in het Rozentheater.

Santé.

Thomas Spijkerman
de Circusdirecteur